The Gold Rush (1925)

Το 1925, δυο χρόνια πριν την εμφάνιση του ομιλούντος κινηματογράφου με τον ‘Τραγουδιστή της Τζαζ’, ήτανε μια πολύ παραγωγική χρονιά για την κινηματογραφική τέχνη και αναμενόμενα, πρόσφερε και πολλά αριστουργήματα, όπως το ‘Θωρηκτό Ποτέμκιν’ του Σεργκέι Άιζενστάιν και τον ‘Χρυσοθήρα’, ελληνικό τίτλο της δεύτερης μεγάλου μήκους ταινίας του Charlie Chaplin με συμμετοχή του ίδιου, το ‘The Gold Rush’. Είχε προηγηθεί το ‘Χαμίνι’ και το μοναδικό δράμα που σκηνοθέτησε σε όλη την πολύχρονη καριέρα του ο Chaplin, το ‘A Woman of Paris’, χωρίς την συμμετοχή του ως ηθοποιού.
Ο ‘Χρυσοθήρας’ διηγείται την ζωή ενός περιπλανόμενου ανθρωπάκου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ταινία, από την προσπάθεια του να βρει χρυσό στην παγωμένη Αλάσκα - αντιμετωπίζοντας απίστευτες κακουχίες - και να κερδίσει την καρδιά μιας πανέμορφης χορεύτριας που αγαπάει, ως και την στιγμή που γίνεται εκατομμυριούχος και ξανασυναντάει τον παλιό του έρωτα.
Ο Chaplin στην ταινία αυτή αναλαμβάνει τα πάντα. Το σενάριο, η σκηνοθεσία, η μουσική, ο πρωταγωνιστικός ρόλος μέχρι και η φωνή του εκφωνητή, την οποία δανείζει στην επανέκδοση της ταινίας αναλαμβάνοντας τον ρόλο των μεσότιτλων, είναι εμποτισμένα από το μοναδικό ταλέντο του δημιουργού τους. Το μελόδραμα αναμιγνύεται με την κωμωδία, και το γέλιο συνδέεται με την λύπη τόσο αρμονικά, ώστε είναι δύσκολο να ελέγξεις τα συναισθήματά σου. Η Georgia Hale είναι πολύ καλή ως η χορεύτρια που ερωτεύεται ο ανθρωπάκος και ξεδιπλώνει ένα ταλέντο που δεν είχε την δυνατότητα να προσφέρει με τους μικρούς ρόλους που είχε σε παλαιότερες ασήμαντες παραγωγές. Η ταινία προτάθηκε για 2 Όσκαρ το 1943, την χρονιά προβολής της επανέκδοσής της στους κινηματογράφους με την μουσική του Chaplin τώρα πια, αυτά της καλύτερης μουσικής επένδυσης και του καλύτερου ήχου.
Ο ‘Χρυσοθήρας’ είναι ένα αριστούργημα του κινηματογράφου, αλλά και μία πρώτη ιδέα για όσα άλλα θα ακολουθήσουν από τον Chaplin τα μετέπειτα χρόνια της καριέρας του.

Βαθμολογία:9,5/10