Nosferatu, phantom der nacht (1979)

Ο Werner Herzoq είναι αναμφισβήτητα ένας από τους χαρισματικότερους Γερμανούς δημιουργούς που πέρασαν ποτέ από τον κινηματογράφο. Η πρώτη του ‘μεγάλη’ ταινία ήταν σίγουρα το Aggire, der Zorn Gottes, μία μεταφυσική ματιά στην ανεύρεση του μυθικού Ελ Ντοράντο από τους Ισπανούς κατακτητές. Επτά χρόνια μετά, ο πρωταγωνιστής του Aggire, Klaus Kinski, ενσαρκώνει το Νοσφεράτου, ένα φάντασμα της νύχτας, όπως αποκαλούνται οι γνωστοί σε όλους μας βρικόλακες, δίνοντας μια νέα ‘πνοή’ στην κλασική ταινία του Μούρναου, με τον Herzoq να είναι για ακόμη μια φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη.
Ο Τζόναθαν Χάρκερ, τον οποίο υποδύεται ο Bruno Ganz, γνωστός στο ελληνικό κοινό από την πρόσφατη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου ‘Η σκόνη του χρόνου’, αναλαμβάνει μία αποστολή, στην οποία πρέπει να ταξιδέψει πέρα από τα Καρπάθια Όρη, για να πουλήσει ένα σπίτι στον μυστηριώδη Κόμη Δράκουλα (Κλάους Κίνσκι). Έτσι, αφήνει την αγαπημένη του σύντροφο Λούσι (Ιζαμπέλ Ατζανί) και παρά τις προειδοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής, διαμένει στο κάστρο του Κόμη, μη γνωρίζοντας, όμως, ότι στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα βαμπίρ, ένα φάντασμα της νύχτας. Ο Κόμης γοητεύεται από μια φωτογραφία της Λούσυ και έτσι σχεδιάζει το ταξίδι του στη πόλη που κατοικεί το ζευγάρι, έχοντας σαν μοναδικό στόχο να σπείρει το θάνατο.
Ο Werner Herzoq με αυτή την ταινία προσθέτει μία ακόμη εκδοχή στο μύθο του Δράκουλα, η οποία είναι σίγουρα και η πιο ενδιαφέρουσα αφενός ως σκηνοθετική προσέγγιση, μιας και έχει αρκετές δυνατές σκηνές και μία ιδανική σκοτεινή ατμόσφαιρα, και αφετέρου ως σεναριακή δομή, διότι είναι η μόνη που ανατρέπει την αναλογία καλού-κακού, αφού στο τέλος ο εκπρόσωπος του καλού στο βιβλίο του Στόκερ, Τζόναθαν, γίνεται ο διάδοχος του Δράκουλα. Η κατά Herzoq άποψη του Νοσφεράτου, μας αφήνει άφωνους στο τέλος της ταινίας με την αιφνίδια τροπή της, με το κακό, για πρώτη φορά, να θριαμβεύει. Εξαιρετική η ερμηνεία του Kinski, αυτού του μεγάλου Γερμανού ηθοποιού. Εν κατακλείδι, η συγκεκριμένη εκδοχή του Δράκουλα, πιστή ως κάποιο σημείο στην κλασική ιστορία, φαίνεται να είναι και η καλύτερη από κάθε άποψη, μιας και σκηνοθετικά και σεναριακά καταφέρνει να εκπλήσει. Ο Herzoq μας δίνει μία αρκετά ενδιαφέρουσα ταινία στην πρώτη του απόπειρα στον τομέα των ταινιών τρόμου.

Βαθμολογία:8,5/10