2012 (2009)

Κριτικη του Leviathan:
Οι Μάγιας είχαν ορίσει ως τέλος του ημερολογίου τους το 2012. Εκεί θεωρούσαν πως θα έρθει το τέλος του κόσμου. Η ευθυγράμμιση των πλανητών και αρκετά άλλα γεγονότα θα οδηγήσουν σ' αυτό. Τα πρώτα σημάδια έκαναν την εμφάνισή τους το 2009. Μετά από 3 χρόνια η καταστροφή ξεκίνησε. Σεισμοί, ηφαίστεια, τσουνάμι θα ξεσπάσουν και θα μας οδηγήσουν στον αφανισμό. Ωστόσο οι κυβερνήσεις είχαν ήδη ετοιμαστεί για αυτό που ήρθε και είχαν κάνει ότι είναι δυνατό για να επιβιώσει το είδος μας. Μέσα σε όλα αυτά ο συγγραφέας Jackson Curtis κάνει ότι είναι δυνατό για να γλυτώσει αυτός και η οικογένειά του από την πρωτόγνωρη καταστροφή.
Το 2012 είναι μια περιπέτεια δράσης και φαντασίας και πάνω απ' όλα είναι μια ταινία καταστροφής. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Roland Emmerich που στο παρελθόν μας έχει δώσει ανάμεσα σε άλλα τα πολύ εμπορικά Stargate, Independence Day, Godzilla, The Patriot, The Day After Tomorrow. Η εμμονή του με τη καταστροφή της Γης είναι φανερή αλλά εδώ ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Η δουλειά που κάνει είναι πολύ καλή όσον αφορά τις σκηνές καταστροφής ή τις σκηνές με τα πλήθη του κόσμου προς το τέλος της ταινίας. Τον ρόλο του Jackson Curtis έχει αναλάβει ο εξαιρετικός John Cusack, μόνο που εδώ δε του δίνεται και πολύ η δυνατότητα να ξεδιπλώσει το ταλέντο του. Στο ρόλο της πρώην γυναίκας του εμφανίζεται η Amanda Peet. Εξαιρετικός είναι ο Danny Glover στον ρόλο του προέδρου της Αμερικής, ενώ ως κόρη του βλέπουμε την Thandie Newton. Στην ταινία εμφανίζονται και οι Oliver Platt, George Segal και Woody Harrelson. Ο πρωταγωνιστής όμως της ταινίας από την αρχή της μέχρι και το τέλος της είναι τα οπτικά εφέ. Εφέ με καταστροφές έχουμε δει πολλές φορές, όχι όμως σ' αυτό το μέγεθος και σ' αυτή τη ποσότητα. Τα εφέ είναι αμέτρητα, πραγματικά αψεγάδιαστα, λίγο υπερβολικά και δουλεμένα μέχρι και τη τελευταία λεπτομέρεια. Οι σκηνές της καταστροφής του Los Angeles, της έκρηξης του ηφαιστείου, του κρουαζιερόπλοιου, της καταστροφής του λευκού οίκου από το τεράστιο κύμα, της πλημμύρας στα Ιμαλάια, της ανώμαλης προσγείωσης στο παγωμένο βουνό και της καταστροφής του Βατικανό θα σας αφήσουν άφωνους. Το σενάριο είναι το μεγάλο πρόβλημα του φιλμ μιας και σχεδόν δεν υπάρχει, αφού πρώτο μέλημα είναι οι καταστροφές και δυστυχώς και οι χαρακτήρες παραμένουν πολύ επιφανειακοί. Τη δυνατή και επική μουσική της ταινίας υπογράφουν οι Harald Kloser και Thomas Wander. Το 2012 έκανε ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα στο αμερικανικό box office μαζεύοντας μέσα σε πέντε μέρες 75 εκ. $ και στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα στον υπόλοιπο κόσμο άλλα 160 εκ. $. Δείτε το για τα απίστευτα και μεγαλειώδη εφέ του, για το ανέλπιστο χιούμορ του σε κάποια σημεία, τη συναισθηματική φόρτιση που προκαλεί συχνά, για το ελπιδοφόρο φινάλε του και γιατί διασκεδάζει, χωρίς όμως να περιμένετε να δείτε και κάτι το πολύ σπουδαίο και βαθυστόχαστο. Καλή διασκέδαση και καλή προβολή!

Βαθμολογία: 7 στα 10

Κριτικη του ΓιαννηΒ:
Μία ομάδα καταξιωμένων επιστημόνων, ενημερώνει τους ηγέτες της γης πως σύντομα θα έρθει το τέλος του κόσμου το 2012. Οι κυβερνησεις παιρνουν τα μετρα τους και προετοιμαζονται για την επερχομενη καταστροφη. Την ιδια στιγμη, ο συγγραφεας Jackson Curtis βρίσκεται με τα δύο του παιδιά στο πάρκο του Yellowstone, όταν θα ανακαλύψει τυχαία τεράστιες εγκαταστάσεις στο κέντρο μιας αποξηραμένης λίμνης. Εκεί κρύβεται το μυστικό της επικείμενης καταστροφής που η κυβέρνηση κρύβει από τους πολίτες. Ο Jackson πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του σε μια αντίστροφη μέτρηση με το χρόνο. Προσπαθώντας να σώσει την οικογένειά του και τον εαυτό του, έρχεται αντιμέτωπος με σεισμούς, εκρήξεις ηφαιστείων, τσουνάμι και κάθε είδους φυσικές καταστροφές...
Ο σκηνοθετης των επιτυχημενων ταινιων 'Ημερα Ανεξαρτησιας', 'Γκοτζιλα' και 'Μετα την επομενη μερα', Ρολαντ Εμμεριχ, επιστρεφει με μια απολυτη ταινια καταστροφης. Το 2012, συμφωνα με το ημερολογιο των Μαγια και μια θεωρια που αναπτυχθηκε τον περασμενο αιωνα, ολοκληρώνεται ο κύκλος της Μεγάλης Μέτρησης. Η ταινια, λοιπον, αναπτυσοντας την θεωρια αυτη, μας αφηγειται την καταστροφη του κοσμου και την δημιουργια ενος καινουριου. Η προσπαθεια των συντελεστων της ταινιας για την τελειοτητα των οπτικων εφε ειναι φανερη, και τουλαχιστον στον τομεα αυτο η δουλεια που εχει γινει ειναι εξαιρετικη. Οι ηθοποιια ειναι μετρια εως καλη, με εξαιρεση την πολυ καλη εμφανιση του Τζον Κιουζακ στον ρολο του πρωταγωνιστη. Η σκηνοθεσια ειναι αρκετα καλη, αν και κουραστικη σε καποια σημεια. Παρολα αυτα, ο Εμμεριχ εκμεταλευεται τις σκηνες καταστροφης και μας δινει μερικες πολυ εντυπωσιακες σκηνες δρασης. Το σεναριο, ομως, ειναι το βασικο προβλημα της ταινιας, καθως ειναι αφελες, ανοητο και ανουσιο. Τη βασικη πλοκη της ταινιας, οπως και τους χαρακτηρες τους βρισκουμε σε καθε κλασικη Αμερικανικη ταινια, οπως για παραδειγμα το προσφατο 'G.I.Joe: The Rise of Cobra', στο οποιο εντοπισαμε τα ιδια βασικα προβληματα, και ειναι κριμα. Ας ελπισουμε οτι θα σταματησει καποτε αυτη η τακτικη των Αμερικανικων παραγωγων που δινουν μεγαλυτερη σημασια στα εφε, και λιγοτερη στο σεναριο της ταινιας, παρολο που το σεναριο ειναι βασικος παραγωντας μιας παραγωγης. Για να συνοψισουμε, το '2012' εχει εντυπωσιακα εφε και σκηνοθεσια, αλλα υστερει στο σεναριο και στην ηθοποιια. Καλη διασκεδαση!

Βαθμολογία: 6,5/10